Di gel Evîna Bînfiroş de

2 /2 /2008

Di gel Evîna Bînfiroş de

Idrîs Pîran

Buhare...Newroze...nû roj û şadî li Çolistan û Seyrangehên Amûda nazdar .

Û ez...li nik Seyrangêran li Kulîlk û Sorgulan digeriyam... min Gul dikirn gurz ji her rengekî gurzek cihê da ku wan bigvêşim bimeyim Şîrava wan û bikim bînên zor ciwan .

Mijûl bibûm bi danheva Gulan.. nêzî min bû ji nav Seyrangêran Keçeke rindî ciwan silav da û gotî: tê çibke ji ewqas gurzên gulan .

Min silava wê da û min jê re got : Ez Bînfiroşim ?.

Li min vegerand û gotî : Bînfiroş... Gula bigvêşe... bimeye Şîrava Gul... Gurzek Nêrgiz Yek Sorgul hinek Beybûn hin Rîhan Bifûrîne..... Can vejîne .... Bîna wan Da buhuşt be ev jiyan .

Min gotê : Gelek sipas ey Keça zane û bisaz... fermo ji min bigre Vê gula sorî binaz ... Dil ji bînê hezdike Ji lewra Gulê rêdike ji bo te zerya ciwan ey keça şepala can.

Gote min : Gelek sipas ey Xortê jîr û çavnas... sewdan bûm bi karê te vîndar kirim peyvên te...ey fêrhatiyê vîna min...fermo eve nasnama min ?.

Û bi şermî gotina xwe ji min re rabirdû kir...Roj bûye ber evarê... divêm ez herme malê ?.

Min gotê: kêlîkê bes... meyzê biner li heyvê....(* Heyiv ji te ne xweşiktir bû... û ji ber çelengiya te fedî kir û xwe veşart? ).

Ji ba min çû ew zerî.. û çend roj li min bûn bûrî bi derbas bûna rojan... min Gul da bûn bigivêş min meyandî Av jê kêş bibû bînek zor ciwan gelkî xewş û pir balkêş Amade bû şîrav gul.. min wê kir şûşek wek dil Bi Avek ji Zîv û Zêr Li ser danîm navê gul.. Lê gava min gul digvaşt Sitirî li tiliyê min dan Bi xwîna wan tiliyên xwe.. Min name ji yarê re nivîsand Di nama xwe min danî Ji te hezdikim tu canî.. Biner... li vî dil min Çi qas bo te bi hêsanî.. Sebir û aramam nema De ka were ji nav xema Emê herin seyranê Bikin kêf û şahiyan Kul û derda ji bîr bikin Li wê suruşta hanê Li nav nêrgiz û sorgul Li ber fîxanê bilbil Bi dengê bilûra şivan Emê bikin dîlanê Dîlana evîn daran Tev de bi ramûsanê Ta em herin buhişta dil.. Ser sînga min û te canê .

(*)Hevoka di nav herdû xolan de ez di karim bêjim min wergirtiye ji stranek Erebî ya sitranvan Mihemed Edîb Aldayix yê ku bi Erebî wiha dibêje .

( ما كان البدر أجمل منك طلعتا لكنه خجلا رآك فغاب, زيدي المتيم في هواك عذاب )

Di – 31- 1 - 2008z

idrispiran@gmail.com