Berhemeke nû ji Helbestvan Hêmen Kurdaxî - RO/Seyîd Xan

2/3/2008

Berhemeke nû ji Helbestvan Hêmen Kurdaxî

18.02.2008

RO/Seyîd Xan

Rizgari-Online/Pirtûk

Pirtûka helbestên bi navê Ez bişewitim, dûmanê min jî wê ji te hezbike ya helbestvanê Kurd Hêmen Kurdaxî, li Berlîn ji nav weşanên Han Verlag derket. Hêmen Kurdaxî bi du dîwanên xwe yên berî niha derketî û bi helbestên pîvayî û cûdarengîn bala xwendevanên Kurd dikişîne. Herdu dîwanên Hêmen Kurdaxî ji layê Weşanên EVRA li Berlîn hatibûn weşandin. Ya yekemîn „Çêroka neynûkên şikestî“ ya duyemîn jî Siwarên rejiyê ye. Ji wan berheman Çêroka neynûkên şikestî çapa 1. qediyeye û çapa 2. hatibiye kirin. Ev berhema bi navê Ez bişewitim, dûmanê min jî wê ji te hezbike dîwana sêyemîn ya Helbestavanî ye.

Hêmen Kurdaxî

Ez bişewitim …

Dûmanê min jî wê ji te hezbike

Çapa Yekemîn - 2008

Hejmara rûpelan – 104

han Verlag

Bülowstr. 56-57

10783 Berlin/Deutschland

han-grafik@hotmail.de

ISBN: 978-3-940997-02-9

*******************

Reva hespekî tî

Dilopek ji nimêja evîneke dagerî

Vaye hespekî tî weha diçe

Wehaaaa direve...

Û hineke din jî…

Çolisatanên tamarên min

Di çûnê de dihêlin

Sewlî dihejin...

û hêranî bi pelên zêtûnê dikevin...

û bi refan direvin...

Qijahiya hebûna min bi tenê!

Bûye destana şeveke sar

Ji koka xwe de, herifî mayî

Gelo, şûn lingên reva hespa ne?

Ji çavên dîwaran firiyam bejna mijeke kurt

Bûm keder...

Bûm lekeyeke avis ji heyaman

Û hê jî…

Li ser hilma nimêja xwe digrim

Gelek çiya di hilmeke min de dijîn...

Deriyên kockên tarî,

Di paş bijangên min de kutik kirî ne

Û – ji ber wê jî- sîngê min bi êş e!!

Her bi xwe de diqîrim:

“Rojekê tuyê çiyayek bî

Û van valahiyan tijî gund bikî“

Reng... giloverik û ba, bi pêjna mirovan direvin

Xwe bi xwe nadim

Xwe zarokekî bi basikim dibînim û

Difirim himbêza zayîna çiyan.

Vaye hespekî tî weha direve

Lê... nizanim bi çi zimanî

Baran çîroka xwe ji êgir re dibêjin

Ne jî agir ji daristanan re?

Gelo, lêborîn dikane

Herikîna bi hezarê salan vegerîne... û pê

Hinavên tîbûnê dagire

Lav, dê kanibe daristanên winda,

Careke din, di qêrîna tozê de biçîne

Cerg dê kanibe,

Destanên Volkanan

Di pirtûka keviran de bixwînin

Û….

Ewqas çiya giran in!!?

Ne dizanim

Gundek bû, mîna hespekî tî, bi rev barkir...

Ne jî dizanim, ew ez im, yê ku bûye

Dilopek ji nimêja evîneke dagerî

Bi sêdara bejna tozê ve bi darvekirî

Ne jî dizanim, ew ez im, yê ku bûye

Peyveke bi sînoran sîng qelaştî

Di dîroka nivîsa keviran de

Kûraaaahiya birînê li ciyê xwe me

Dirêjiya êşê bi rêve diçim

Bi hêz û beza hespekî tî ji xwe direvim

Tevî wê dizanim

Heya dilên birçî hebin

Mêlodiya êşên min... dê bêne bihîstin.

09. 09. 07 Vechta

Hêmen Kurdaxî